خط داستانی
"ابتدا در اعتراف نیکوی من، بوریت از نجاست راز خطایم را آشکار کردم که مدت ها در سکوت راکد همچون زخم ها پنهان بود؛ و عادت کردم که اغلب اعتراف کنم و از این رو زخم های روح کور من را به نمایش بگذارم..." (پترارک، ۱۳۵۲، در نامه ای به برادرش). من میخواهم از هر گونه سوء تفاهم کلاسیک در تفسیر این نقل قول جلوگیری کنم و صراحتاً بیان کنم که هر فدای عشق، آری، «نجاست» است یا دست کم «گناه». قرائت آکادمیک پترارک تمایلی به تحمیل این که انواعی از عشق نادرست هستند دارد؛ من این باور را ندارم.
