سوپرآرتیست

مستندسازان خوان دراگو و بروس تورت به دنبال اندی وارهول، در اوج قدرتش در سال‌های ۱۹۶۵ و ۱۹۶۶، در کارخانه شلوغش در میانه منهتن می‌گردند. وارهول با یک دستگاه ویدئویی اولیه آزمایش می‌کند و ادی سدگویک زیبا و خندان - "سوپرستاره" او در آن زمان - را برای بخش ویدئویی "فضای بیرونی و درونی" ضبط می‌کند. همچنین نمایش وارهول در گالری لئو کستلی شامل "ابرهای" معروف مایلار به تصویر کشیده می‌شود، در حالی که چندین فروشنده و منتقد هنری ناشناس در صدای پس‌زمینه درباره معنی و اهمیت کارهای وارهول تأمل می‌کنند.