تا آنجا که می‌دانم

هیچ نشانه برابری از عدالت نمی‌توان بین کسانی که به جرم متهم شده‌اند، کسانی که به جرم محکوم شده‌اند و کسانی که مجرمان واقعی هستند، ترسیم کرد. این مثلث همیشه شامل متهمانی است که بی‌گناه هستند و مجرمان واقعی که گناه آنها در نهایت نمی‌تواند اثبات شود. در طول تاریخ، یکی از بزرگترین انحرافات در تلاش برای برابری در مثلث گناه در جرایم جنسی رخ داده است، جایی که گناه عمدتاً بر اساس اراده یک زن اثبات می‌شود.