خط داستانی
فیلم از مرکز خریدی در هنگ کنگ آغاز و پایان مییابد. با دقت به حرکت نرم پلههای برقی، جریان دائمی انسانها که هرگز متوقف نمیشود، فواره موسیقایی که در داخل حیاط مرکزی حاکم است، گویی این مجموعه عظیم میتواند گردش کل شهر یا حتی کل کشور را متمرکز کند. از آنجا روایت بیشتر به عنوان داستانی درباره بتن، انبارهای بزرگ بندر، گالریهای شیشهای ساختهشده برای نمایشگاه جهانی ۲۰۱۰، بلوکهای بلند پر از جمعیت، و قطعاتی از دوران استعمار نسبتاً اخیر میپردازد.