خط داستانی
نوعی همگرایی زیباییشناختی بین زندگینامههای روزانه و تصاویر روزمره یونس مکاس (همانطور که در مجموعههای «خاطرات، یادداشتها و طرحها» او نشان داده شده) و ناهماهنگیهای دستساز و خشونت مادی استن براکاج، «یادداشتی به پاتی» صحنهای به ظاهر معمولی از زمستان را ارائه میدهد – روز بعد از طوفان برف که یک محله حومهای از زیر انباشت برف بیرون میآید و کودکان از روز تعطیل غیرمنتظره خود با بازی در سرزمین عجایب زمستانی لذت میبرند. تصاویر ساؤل لوین محو، کمرنگ و زودگذر هستند و با ویرایش سریع و گیجکننده لوین، کار دوربین بیقرار و لرزان، و توالیهای سریع و ناپایدار، بیشتر از پیش از هم گسیخته میشوند – احساسی از معصومیت گذرا و با چشمان باز.
