خط داستانی
افسانه ای درباره کوه کنگبال که روزگاری آتشفشان فعال بود و هر بار فوران می کرد. خدایان از صحنه متحیر می شدند و در اوج، بارانی پدید می آید که مروارید آبی را روی قله می اندازد و دریاچه آسمانی را برای مهار لایه های آتشفشانی تشکیل می دهد. از آن به بعد آتش فشان دیگر فوران نمی کند و کوه کنگبال پرجلال و پر از گل و گیاه می شود. به نظر می رسد در کوه رازی از وجود روحی روباه زاده شده باشد.
