شراره‌ها

با شراره‌ها، اولین فیلم بلند توما را سپانیان، کارگردان به یاد مادربزرگ مرحومش است که به نام او نامگذاری شده است. توما به زادگاه مادربزرگش در ارمنستان می‌برد و با حلقه دوستان مادربزرگ وقت می‌گذراند که درباره یادهای زندگی روزمره با توما صحبت می‌کنند و دیدگاه‌های ایدئولوژیک و سیاسی‌شان را روشن می‌نمایند. هر چه گفتگو پیش می‌رود، گفت‌وگویی میان گذشته و اکنون شکل می‌گیرد – میان توماِ امروز و توماِ دو نسل پیش که زندگی‌اش توسط تجربه‌هایش در جنگ جهانی دوم شکل گرفت. با وجود عدم حضور موضوع مرکزی فیلم، حضورش از طریق تأثیرش بر بازماندگان عمیق است. سوگواری کارگردان برای از دست دادن فردی بسیار نزدیک به قلبش کاملاً آشکار است و در اینجا با ادای احترامی روشن به زنی شگفت‌انگیز روبه‌رو می‌شود